لیلا اوتادی با چادر *معمولا بازیگران سینما تمایل کمتری به حضور در تلویزیون دارند. چه شد بازی در «زخم» را قبول کردید؟
– لیلا اوتادی با چادر هر بازیگر میتواند تعدادی مخاطب جدید در تلویزیون داشته باشد. تعداد مخاطبان تلویزیون بیشتر است و حتی تا 95 درصد از مردم را شامل میشود. تعداد کمی از مردم هستند که فرصت دنبال کردن سریالهای تلویزیون را ندارند اما سینما در مخاطبان و نوع کار با تلویزیون تفاوت دارد. خود من همیشه دوست دارم هر دو مدیوم را داشته باشم.
آخرین کارم هم سریال «اشکها و لبخندها» حسن فتحی در شبکه یک بود و بعد از آن فیلمنامهای که نظرم را جلب کند و شرایط حضور من در آن فراهم باشد وجود نداشت. چند سالی میشود که مدام سینمایی کار میکنم و احتمالا سه چهار ماهی که مشغول بازی در سریال «زخم» هستم، برخی از فیلمهایم اکران شوند.
عکس لیلا اوتادی با چادر
*شما فیلمنامه «زخم» را کامل خواندهاید؟
– حدودا از یک سال پیش، فیلمنامه را در اختیارم گذاشتند و قرار بود در سریال بازی کنم. اما رحمانی نویسنده و آبپرور به عنوان کارگردان بازنویسیهایی روی متن داشتند. بنابراین من از همه موضوعات خبر دارم و ممکن است تنها برخی جزئیات تغییر کند.
*اصولا خانمها به ویژه در تلویزیون آن هم وقتی کار به پلیس مربوط میشود، محدودیتهای بیشتری نسبت به آقایان دارند. برخورد اولیه شما با شخصیت «الهام پویا» وقتی فیلمنامه را خواندید چه بود؟
– شاید اصلا نتوان از کلمه محدودیت استفاده کرد. برخی نکات جزو شرایط کشورمان است که ما ملزم و موظف به رعایتش هستیم و برخی وقتها باعث میشود بازیگر از امکاناتی که برای بازی در اختیار دارد نهایت استفاده را داشته باشد، بنابراین بهترین بازی را ارائه دهد. درباره فیلمنامه هم باید بگویم کاملا با اثر قوی روبرو هستیم.
مریلا زارعی با چادر
مریلا زارعی با چادر طراحی لباس قسمتی از سینما است، اما این هنر منحصر به طراحی لباس برای کاراکترهای داخل فیلمها نمیشود و هر جا که هنرمندان سینما به یک بهانه سینمایی مقابل دیده مردم و خبرنگاران قرار میگیرند بازهم پای طراحی لباس به میان میآید. کسی که برای هنرپیشگان سینما طراحی لباس را انجام میدهد در حقیقت یکی از طراحان مد در آن جامعه هم محسوب میشود، میتوان در این رابطه اشاره کرد به موجی که در استفاده از لباسهای سنتی توسط بازیگران سینما بین بانوان ایرانی به راه افتاد و معقولترین ترکیب میان سنت و تجدد را به ویترین اجتماع ما آورد،
امسال نوع پوشش “مریلا زارعی” هنگام دریافت سیمرغ بلورین توجه خیلیها را جلب کرد او به شدت ساده پوشیده بود اما اتفاقا زیبایی کار در همین سادگی بود. در رابطه با پوشش “مریلا زارعی” با طراح لباس او به گفتگو نشستهایم که مشروح آن را در مصاحبه زیر میخوانید.
عکس مریلا زارعی با چادر
خانم “آنا ثانی” کمی از خودتان برایمان بگوئید. آیا از ابتدا به هنر طراحی لباس علاقمند بودید و یا از جایی یا زمانی تصمیم به روی آوردن به این رشته هنری کردید؟
متولد ۱ بهمن ۱۳۵۶ هستم. در تهران به دنیا آمدم و خودم را متعلق به خطه پدرو مادرم میدانم. پدرو مادرم اهل (گیلان) “رودبار” هستند، آنقدر نوستالوژیهای آن محیط به خلق اتفاقات جدید در درون من کمک کرده که ترجیح میدهم همیشه اسمش را داشته باشم، خوشحالتر میشدم اگر میگفتم زادگاه من شمال است ولی به هرحال وارد مقطع دبیرستان که شدم از رشته گرافیک هنرستان شروع کردم آن زمان رشته جدیدی در کارودانش به نام گرایش طراحی و دوخت آمده بود.
واقعیت این است که این رشته در مقطع زمانی خودش هیچ جذابیتی نداشت، فارغالتحصیل شدن از رشته طراحی و دوخت، چیزی بیمعنی بود و یا میگفتند که این رشته برای بچههای تنبل است،
ولی برای من جذابیت و کشش ایجاد کرد و من با پدرم صحبت کردم و خانواده خیلی مخالف تغییر تصمیم من بودند ولی به هر حال انتخابش کردم و تحصیل در رشته طراحی و دوخت را ادامه دادم و از آن فارغالتحصیل شدم و در ادامه وارد رشته کاردانی طراحی و دوخت شدم و بعد تصمیم به ورود به دانشگاه سراسری را گرفتم،
لیلا اوتادی با چادر *معمولا بازیگران سینما تمایل کمتری به حضور در تلویزیون دارند. چه شد بازی در «زخم» را قبول کردید؟
– لیلا اوتادی با چادر هر بازیگر میتواند تعدادی مخاطب جدید در تلویزیون داشته باشد. تعداد مخاطبان تلویزیون بیشتر است و حتی تا 95 درصد از مردم را شامل میشود. تعداد کمی از مردم هستند که فرصت دنبال کردن سریالهای تلویزیون را ندارند اما سینما در مخاطبان و نوع کار با تلویزیون تفاوت دارد. خود من همیشه دوست دارم هر دو مدیوم را داشته باشم.
آخرین کارم هم سریال «اشکها و لبخندها» حسن فتحی در شبکه یک بود و بعد از آن فیلمنامهای که نظرم را جلب کند و شرایط حضور من در آن فراهم باشد وجود نداشت. چند سالی میشود که مدام سینمایی کار میکنم و احتمالا سه چهار ماهی که مشغول بازی در سریال «زخم» هستم، برخی از فیلمهایم اکران شوند.
عکس لیلا اوتادی با چادر
*شما فیلمنامه «زخم» را کامل خواندهاید؟
– حدودا از یک سال پیش، فیلمنامه را در اختیارم گذاشتند و قرار بود در سریال بازی کنم. اما رحمانی نویسنده و آبپرور به عنوان کارگردان بازنویسیهایی روی متن داشتند. بنابراین من از همه موضوعات خبر دارم و ممکن است تنها برخی جزئیات تغییر کند.
*اصولا خانمها به ویژه در تلویزیون آن هم وقتی کار به پلیس مربوط میشود، محدودیتهای بیشتری نسبت به آقایان دارند. برخورد اولیه شما با شخصیت «الهام پویا» وقتی فیلمنامه را خواندید چه بود؟
– شاید اصلا نتوان از کلمه محدودیت استفاده کرد. برخی نکات جزو شرایط کشورمان است که ما ملزم و موظف به رعایتش هستیم و برخی وقتها باعث میشود بازیگر از امکاناتی که برای بازی در اختیار دارد نهایت استفاده را داشته باشد، بنابراین بهترین بازی را ارائه دهد. درباره فیلمنامه هم باید بگویم کاملا با اثر قوی روبرو هستیم.
مریلا زارعی با چادر
مریلا زارعی با چادر طراحی لباس قسمتی از سینما است، اما این هنر منحصر به طراحی لباس برای کاراکترهای داخل فیلمها نمیشود و هر جا که هنرمندان سینما به یک بهانه سینمایی مقابل دیده مردم و خبرنگاران قرار میگیرند بازهم پای طراحی لباس به میان میآید. کسی که برای هنرپیشگان سینما طراحی لباس را انجام میدهد در حقیقت یکی از طراحان مد در آن جامعه هم محسوب میشود، میتوان در این رابطه اشاره کرد به موجی که در استفاده از لباسهای سنتی توسط بازیگران سینما بین بانوان ایرانی به راه افتاد و معقولترین ترکیب میان سنت و تجدد را به ویترین اجتماع ما آورد،
امسال نوع پوشش “مریلا زارعی” هنگام دریافت سیمرغ بلورین توجه خیلیها را جلب کرد او به شدت ساده پوشیده بود اما اتفاقا زیبایی کار در همین سادگی بود. در رابطه با پوشش “مریلا زارعی” با طراح لباس او به گفتگو نشستهایم که مشروح آن را در مصاحبه زیر میخوانید.
عکس مریلا زارعی با چادر
خانم “آنا ثانی” کمی از خودتان برایمان بگوئید. آیا از ابتدا به هنر طراحی لباس علاقمند بودید و یا از جایی یا زمانی تصمیم به روی آوردن به این رشته هنری کردید؟
متولد ۱ بهمن ۱۳۵۶ هستم. در تهران به دنیا آمدم و خودم را متعلق به خطه پدرو مادرم میدانم. پدرو مادرم اهل (گیلان) “رودبار” هستند، آنقدر نوستالوژیهای آن محیط به خلق اتفاقات جدید در درون من کمک کرده که ترجیح میدهم همیشه اسمش را داشته باشم، خوشحالتر میشدم اگر میگفتم زادگاه من شمال است ولی به هرحال وارد مقطع دبیرستان که شدم از رشته گرافیک هنرستان شروع کردم آن زمان رشته جدیدی در کارودانش به نام گرایش طراحی و دوخت آمده بود.
واقعیت این است که این رشته در مقطع زمانی خودش هیچ جذابیتی نداشت، فارغالتحصیل شدن از رشته طراحی و دوخت، چیزی بیمعنی بود و یا میگفتند که این رشته برای بچههای تنبل است،
ولی برای من جذابیت و کشش ایجاد کرد و من با پدرم صحبت کردم و خانواده خیلی مخالف تغییر تصمیم من بودند ولی به هر حال انتخابش کردم و تحصیل در رشته طراحی و دوخت را ادامه دادم و از آن فارغالتحصیل شدم و در ادامه وارد رشته کاردانی طراحی و دوخت شدم و بعد تصمیم به ورود به دانشگاه سراسری را گرفتم،
نیما فلاح